Θεσσαλονίκη, 6 Απριλίου 2017

Αρ. Πρωτ.:

Προς Υπουργό:
-Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΘΕΜΑ: «Εξαφανίζεται από τη διδασκαλία στα σχολεία και η Επανάσταση του 1821»

Χωρίς τέλος φαίνεται να είναι η άλωση της ελληνικής παιδείας από τις συνεχείς αλλαγές που προωθούνται από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Σειρά αυτή τη φορά έχει το μάθημα της ιστορίας σε αλλαγές που προωθούνται σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.
Πιο συγκεκριμένα το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) στο Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών προωθεί μία σειρά από αλλαγές στην σχολική διδακτέα ύλη, αλλά και στη φιλοσοφία του μαθήματος της ιστορίας από την εξιστόρηση των επιστημονικά εμπεριστατωμένων ιστορικών γεγονότων του τόπου μας σε πιο φιλοσοφικό επίπεδο.
Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόταση για αντικατάσταση της ύλης της ιστορίας της Δ' Δημοτικού αναφορικά με την αρχαία Ελλάδα, με τη διδασκαλία της οικογενειακής, προφορικής και τοπικής ιστορίας, ενώ οι μαθητές επιστρέφουν στη διδασκαλία ιστορικών γεγονότων στην Ε' Δημοτικού. Στη ΣΤ' τάξη του Δημοτικού τα ιστορικά και στρατιωτικά γεγονότα της Επανάστασης του 1821 προτείνεται να αντικατασταθούν με τη διδασκαλία βασικών κοινωνικών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινωνίας, όπως η βιομηχανική επανάσταση. Ενώ η διδασκαλία της Επανάστασης του 1821 θα περάσει στον θεματικό φάκελο με θέμα «Επώνυμοι και ανώνυμοι πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Η καθημερινή ζωή των επαναστατημένων. Συνήθειες και πρακτικές».
Είναι μάλλον σαφές ότι υπάρχει μία σύγχυση στην Κυβέρνηση αναφορικά με τον ρόλο του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο φαίνεται να χρησιμοποιεί τα μέσα που διαθέτει για τη γαλούχηση των μικρών και εύπλαστων μαθητών σε συγκεκριμένους ιδεολογικούς δρόμους.

Κατόπιν τούτων ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

-Υιοθετεί το αρμόδιο Υπουργείο τις προτάσεις του ΙΕΠ για τις αλλαγές που προτείνει στη διδακτέα ύλη του μαθήματος της ιστορίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης;

-Προβλέπεται να αφαιρεθεί ή να μειωθεί από τη διδακτέα ύλη των βιβλίων της ιστορίας η εξιστόρηση και διδασκαλία της Εθνικής Επανάστασης του 1821 από τα ελληνικά σχολεία;

Θεσσαλονίκη, 6 Απριλίου 2017

Αρ. Πρωτ.:

Προς Υπουργό:
-Διοικητικής Ανασυγκρότησης

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΘΕΜΑ: «Διασφάλιση αξιοκρατίας στις εξετάσεις για τη ΕΣΔΔΑ»

Η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΣΔΔΑ) ιδρύθηκε το 1983 με στόχο να αποτελέσει μία παραγωγική σχολή εκπαίδευσης στελεχών για τη Δημόσια Διοίκηση και την ανάπτυξη της διοικητικής τους ικανότητας.
Προκειμένου να μπορέσει κάποιος να φοιτήσει στη σχολή θα πρέπει να συμμετάσχει σε σχετικό εισαγωγικό διαγωνισμό σε γραπτό και προφορικό επίπεδο. Καθώς πρόκειται για μία σχολή που προετοιμάζει τα μελλοντικά ανώτερα και ανώτατα στελέχη που θα διοικήσουν και θα διαχειριστούν σημαντικές θέσεις του ελληνικού δημοσίου, θα πρέπει να διασφαλίζονται οι διαδικασίες εισαγωγής στη σχολή και θα θωρακίζεται η διαφάνεια και η αξιοκρατία σε όλα σε επίπεδα των διαδικασιών.
Ωστόσο, σύμφωνα με καταγγελίες η διαδικασία της προφορικής εξέτασης γίνεται κεκλεισμένων των θυρών, ενώ οι ερωτήσεις προς τους υποψηφίους έχουν κομματικό χαρακτήρα. Εντύπωση προκαλούν μάλιστα μαρτυρίες υποψηφίων που αναγνώρισαν ως εξεταστές κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που μάλιστα αρθρογραφούν στην εφημερίδα Αυγή, και οι οποίοι έδωσαν καθαρά κομματικό χαρακτήρα στη διαδικασία της εξέτασης θέτοντας ερωτήσεις κομματικού και ιδεολογικού περιεχομένου.

Κατόπιν τούτων ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

-Προβλέπεται το αρμόδιο Υπουργείο να διασφαλίσει τη διαδικασία του διαγωνισμού με τον έλεγχο των εξετάσεων από τον ΑΣΕΠ;

-Για ποιους λόγους η διαδικασία της προφορικής εξέτασης των υποψηφίων δεν πραγματοποιείται με δημόσιες διαδικασίες, αντίστοιχες των εξετάσεων στη Σχολή Δικαστών και τη Διπλωματική Ακαδημία και γίνεται κεκλεισμένων των θυρών;

-Προβλέπεται το αρμόδιο Υπουργείο να κινήσει τις διαδικασίες, ώστε να διασφαλισθεί η διαφάνεια και αξιοκρατία στον τρόπο διεξαγωγής των εισαγωγικών εξετάσεων στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης;

-Ποια είναι η επιτροπή που διενεργεί τις προφορικές εξετάσεις των υποψηφίων για την εισαγωγή τους στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, και ποια είναι τα κριτήρια επιλογής τους;

Ομιλία Θ. Καράογλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Νικόλτσιου για το οχυρό Ρούπελ, η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 05 Απριλίου 2017 στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης

Φίλες και φίλοι,

ξεκαθαρίζω από την αρχή ότι για:
-τη δουλειά
-και το έργο
του Βασίλη Νικόλτσιου δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός.

Είναι πολύ καλός μου φίλος, συμπατριώτης Σερραίος, και μαζί, τη διετία 2012-2014, την περίοδο δηλαδή που ήμουν Υπουργός Μακεδονίας και Θράκης, συνεργαστήκαμε στενά με σκοπό να αναδείξουμε την ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων.

Συνολικά πραγματοποιήσαμε περισσότερες από 46 εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ήταν πραγματικά ένας άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι:
-γυρίσαμε κάθε γωνιά της Μακεδονίας και της Θράκης,
-ταξιδέψαμε στις Βρυξέλλες,
-αλλά και στην Λευκωσία,
προκειμένου να αναδείξουμε το πλούσιο ιστορικό μας απόθεμα.

Ως εκ τούτου, λοιπόν, γνωρίζω πολύ καλά:
-τη μεθοδικότητα που τον διακρίνει,
-το πάθος που έχει για την ιστορία,
-αλλά και το πόσο πολύτιμο είναι το έργο που επιτελεί στη διατήρηση και ενίσχυση της ιστορικής μνήμης.

Το απέδειξε για πολλοστή φορά με το βιβλίο που παρουσιάζουμε απόψε για το Ρούπελ, το οχυρό:
-της αξιοπρέπειας,
-της αντίστασης
-και του ηρωισμού.

Συνοδοιπόρο σε αυτό το έργο που λειτουργεί ως διαχρονικό οδοιπορικό σε έναν τόπο με ανεκτίμητη συνεισφορά στην παγκόσμια ειρήνη, είχε τη σύζυγό του, Αναστασία Χαδιά, η οποία έβαλε τη δική της σφραγίδα.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε γλώσσα βατή που βοηθά καταλυτικά στο να γίνεται κατανοητή από όλους.

Αν συνυπολογίσουμε δε και το γεγονός ότι χρειάστηκαν πάνω από 10 χρόνια για τη συλλογή και επεξεργασία όλου του υλικού, τότε τολμώ να πω ότι περισσότερο μοιάζει με διδακτορική εργασία.

Προσωπικά με εντυπωσίασε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό, το οποίο όπως με ενημέρωσε ο Βασίλης είναι μοναδικό και δεν συναντούμε παρόμοιο σε καμία άλλη συγγραφική προσπάθεια για οχυρά.

Εξίσου πρωτοποριακή είναι και η -για πρώτη φορά- λεπτομερής αναφορά:
-σε κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του έργου,
-καθώς και στην τεχνολογία των όπλων που χρησιμοποιήθηκαν.

Το σημείο, όμως, στο οποίο θα μου επιτρέψετε να σταθώ, είναι η πρωτοποριακή του πρόταση για την τουριστική ανάδειξη του συνόλου των οχυρωματικών έργων.

Πρόσφατα, κατέθεσα σχετική ερώτηση στη Βουλή για την ανάπτυξη τους με βάση την ιστορία, την αρχιτεκτονική και το φυσικό περιβάλλον.

Εβδομήντα εφτά χρόνια από το μεγαλειώδες «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στον ιταλικό φασισμό τα 21 οχυρά της ιστορίας και της μνήμης, που συγκροτούν την περίφημη «Γραμμή Μεταξά» και εκτείνονται από τις Σέρρες έως την Κομοτηνή, παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης.

Αντί να συντηρηθούν και να αποτελούν ένδοξα μνημεία της εθνικής αντίστασης, καθώς ανέδειξαν το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι χώροι όπου γράφτηκε η πιο περήφανη πολεμική και ηθική απάντηση απέναντι στις δυνάμεις του «άξονα» είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτική.

Λεηλατημένα από επιτήδειους,
-αφημένα στη μοίρα τους
-και «χτυπημένα» από το πέρασμα των χρόνων,
τα οχυρά που άντεξαν τα πυρά των χιτλερικών στρατευμάτων και δεν έπεσαν ποτέ στα χέρια του εχθρού, σήμερα έχουν... παραδοθεί στη λησμονιά και την απαξίωση.

Θυμίζω ότι τα συνολικά 21 οχυρά είναι ένα έργο τεράστιας εθνικής σημασίας μιας και χαρακτηρίστηκε ως το μεγαλύτερο τεχνικό έργο στην Ελλάδα του 20ου αιώνα.

Άρα, δικαιωματικά τους αρμόζει να γίνουν πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες και να αξιοποιηθούν αναπτύσσοντας σε αυτά σειρά εκπαιδευτικών δράσεων.

Βλέπετε, φίλες και φίλοι, η ιστορική μνήμη δεν είναι μια γνωστική πολυτέλεια, ούτε αφορά μονάχα τους ιστορικούς.

Αντίθετα η ιστοριογνωσία είναι ο καλύτερος δρόμος για:
-να διδαχθούμε από το παρελθόν,
-να ερμηνεύσουμε το παρόν
-και να δρομολογήσουμε το μέλλον.

Κλείνω τη σύντομη παρένθεση που άνοιξα για την ανάδειξη των οχυρών και επιστρέφω στο θέμα του βιβλίου.

Όλοι όσοι βρισκόμαστε απόψε στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης κάνουμε το ελάχιστο.
Δεν τιμούμε μόνο την προσπάθεια του συγγραφέα να διατηρήσει ζωντανή την ιστορία, διασώζοντας την ιστορική γνώση. Παράλληλα τιμούμε και τη μνήμη όλων εκείνων που πέρασαν τις πύλες του μύθου, δίνοντας πρόθυμα τη ζωή τους για την ελευθερία της Ελλάδας στα φατνώματα των πολυβολείων του Ρούπελ.

Εκεί όπου από τις 6 έως τις 10 Απριλίου του 1941 ακούστηκε το δεύτερο «ΟΧΙ» που βροντοφώναξε η Ελλάδα στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εκεί όπου στήθηκαν δεύτερες «Θερμοπύλες», γιατί αυτό ακριβώς συνέβη στα μακεδονικά οχυρά απέναντι στην επίθεση της 12ης γερμανικής στρατιάς υπό τον στρατάρχη Λίστ.

Απέναντι στην αριθμητική και τεχνολογική υπεροχή του αντιπάλου εμείς παρατάξαμε την ανδρεία, γράφοντας νέες σελίδες δόξας και ηρωισμού, καθιστώντας σαφές σε όλη την οικουμένη ότι στην πατρίδα μας οι ήρωες δεν γίνονται, γεννιώνται.
Αυτοί που πέθαναν στην πρώτη γραμμή του μετώπου, γνώριζαν πως στα οχυρά γράφουν ιστορία.

Το περίμεναν, μα θυσιάστηκαν:
-για τη σημαία
-και το Έθνος,
χωρίς φόβο στην καρδιά.

Η περίφημη απάντηση του Αντισυνταγματάρχη Γεώργιου Δουράτσου, διοικητή του οχυρού Ρούπελ, στους Γερμανούς: «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται» αποτελεί ένα σύγχρονο «Μολών Λαβέ» και ύψιστη ένδειξη φιλοπατρίας.

Για αυτό και σήμερα όλοι ανεξαιρέτως αναγνωρίζουμε το οχυρό Ρούπελ ως:
-σύμβολο υψηλών αξιών
-και υπόδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας,
που προκάλεσε το θαυμασμό των συμμάχων και το σεβασμό των αντιπάλων.

Συνοψίζοντας, δεδομένου ότι η ιστορία είναι η διδασκαλία κάθε εποχής, βιβλία όπως αυτό που παρουσιάζουμε απόψε βοηθούν να ξαναγυρίσουμε σε μνήμες:
-συγκλονιστικές,
-ανεπανάληπτες,
-οικίες.

Οι φωτογραφίες και τα κείμενα του βιβλίου εύχομαι να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για να καταγράψουμε στη ψυχή μας κάθε ένδοξη στιγμή της:
-ηρωικής
-και ευλογημένης πατρίδας μας.

Σας καλώ, λοιπόν, όλες και όλους να σκύψετε με αγάπη πάνω από το βιβλίο του Βασίλη Νικόλτσιου και της συζύγου του, Αναστασίας Χαδιά, και να φυλλομετρήσετε τις σελίδες του με τον δέοντα σεβασμό.

Φίλε Βασίλη,
φίλη Αναστασία,
σας συγχαίρω για την ιδιαίτερα αξιόλογη προσπάθεια η οποία, τολμώ να πω, βοηθά στον απαραίτητο αναστοχασμό:
-για την πορεία
-και τις προοπτικές
της πατρίδας μας.

Με την ευκαιρία, τώρα που ολοκληρώνω την τρίτη συγγραφική μου προσπάθεια, θα ήθελα να μου εξηγήσεις πως είναι να γράφεις μαζί με τη σύζυγο ένα βιβλίο, ώστε να το λάβω υπόψη ενόψει του τέταρτου δικού μου. Γιώτα ετοιμάσου...

Σε κάθε περίπτωση, κρίνοντας από το αποτέλεσμα, η συνένωση των δικών σας δυνάμεων είναι άκρως επιτυχημένη.

Απόψε μας προσκαλέσατε σε ένα ταξίδι μνήμης, όπου οι μοναδικές φωτογραφίες λειτουργούν ως ιστορικό ρεπορτάζ.
Το συγκεκριμένο βιβλίο, που όμοιό του δεν υπάρχει, μιλά στη ψυχή μας.

Και για εμένα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι ο πατέρας μου και ο αδελφός του ήταν δυο από τους 950 μαχητές των οχυρών του Ρούπελ, στα οποία βρισκόντουσαν επίσης και 27 αξιωματικοί.

Λειτουργεί ως κάλεσμα εθνικής περισυλλογής και ομοψυχίας, διότι ο ηρωισμός των Ελλήνων δεν υπολογίζεται με το κατά κεφαλήν εισόδημα. Πηγάζει από την καρδιά.

Το βιβλίο εξιστορεί ένα παρελθόν όχι τόσο μακρινό και μας θυμίζει όλα εκείνα που δεν πρέπει να περάσουν στη λήθη.

Κάπως έτσι τουλάχιστον αισθάνθηκα εγώ:
-πρώτα ξεφυλλίζοντας
-και έπειτα διαβάζοντας το βιβλίο για το οχυρό Ρούπελ.

Και επειδή έλκω την καταγωγή μου, από την πλευρά της μητέρας μου, από τις Σέρρες, θα ήθελα δοθείσης της ευκαιρίας να συγχαρώ και τον Δήμο Σιντικής και προσωπικά τον Δήμαρχο κ. Φώτη Δομουχτσίδη, για την πρωτοβουλία του να αναβιώσει και φέτος τη μάχη του Ρούπελ.

Θεού θέλοντος, θα προσπαθήσω να είμαι και εγώ στη φετινή αναβίωση που θα πραγματοποιηθεί στις 13-14 Μαΐου, για να παρακολουθήσω από κοντά την αναπαράσταση της λυσσαλέας προσπάθειας των δυνάμεων του άξονα να καταλάβουν το οχυρό–σύμβολο.

Όπως εξυπακούεται ότι βρίσκομαι πάντα στο πλευρό σας σε κάθε προσπάθεια:
-ανάδειξης
-και αξιοποίησης του χώρου.

Η θυσία εκείνων που «έπεσαν» επιτελώντας στο ακέραιο το εθνικό τους καθήκον, προασπίζοντας τα ιερά και τα όσια της πατρίδας μας, πρέπει να λειτουργήσει ως εφαλτήριο εθνικής υπερηφάνειας.

Από τη δική τους αυτοθυσία αντλούμε διδάγματα:
-αρετής,
-θάρρους,
-αυταπάρνησης.

Όπως έγραψε και ο Κωστής Παλαμάς: «Χρωστάμε σ΄όσους ήρθαν, πέρασαν, θα έρθουνε, θα περάσουν».

Θεσσαλονίκη, 06 Απριλίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΓΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ:«ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»

Σχολιάζοντας την απαράδεκτη δήλωση του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ κ. Γεράσιμου Μπαλαούρα ότι το Άγιο Φως είναι «κατάλοιπο παγανιστικής περιόδου», ο Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεόδωρος Καράογλου έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να προσβάλλει την πίστη του άλλου.
Βέβαια αποτελεί συνηθισμένη πλέον ΣΥΡΙΖΑϊκή πρακτική τη μια ημέρα να εγκαινιάζουν το κουβούκλιο του Πανάγιου Τάφου και μερικές ημέρες αργότερα μεγαλόσχημα στελέχη του, όπως ο κ. Μπαλαούρας, να χαρακτηρίζουν το Άγιο Φως ως "κατάλοιπο παγανιστικής περιόδου".
Αλλά τι να περιμένει κανείς από εκείνους που πίστευαν ότι θα βαρούσαν τα νταούλια για να... χορέψει η Ευρώπη και θα... έσκιζαν τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο;
Η γραφικότητα και η προκλητικότητά τους ξεπερνά τα όρια.
Σε κάθε περίπτωση: Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι!».

Αρ. Πρωτ.: 4808/04.04.2017

Αθήνα, 4/4/2017

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ : τους Υπουργούς
1. Εσωτερικών , κ. Σκουρλέτη Παναγιώτη
2. Δικαιοσύνης , Διαφάνειας και Aνθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Κοντονή Σταύρο

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, από τη δημοσίευση του ν.4322/2015 , έχουν αποφυλακιστεί εκατόν πενήντα (150) σκληροί αλλοδαποί κακοποιοί.
Πολλοί εξ αυτών συνεχίζουν την κακοποιό δράση τους με πρόσφατο παράδειγμα τη χθεσινή 3/4/2017 απόπειρα ένοπλης ληστείας στο Παλαιό Φάληρο.
Γι αυτό ο ισχυρισμός του Υπουργού Δικαιοσύνης ότι «θα παραταθεί η ισχύς του νόμου Παρασκευόπουλου , γιατί παράγει αποτελέσματα(;)» και ότι «η Κυβέρνηση παίρνει όλα τα μέτρα για τη θεσμική θωράκιση» μόνο θυμηδία προκαλεί.
Όμως πέραν αυτών , είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι οι κακοποιοί αυτοί μετά την αποφυλάκιση τους δεν έχουν απελαθεί αμέσως και παραμένουν στη χώρα μας. Οι συνέπειες της παραμονής τους είναι αυταπόδεικτες , τόσο για την δημόσια τάξη όσο και για την επιβάρυνση του έργου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί

1.Πόσοι αλλοδαποί κακοποιοί έχουν αποφυλακιστεί με το ν. 4322/2015;

2.Πόσοι εξ΄ αυτών έχουν απελαθεί;

3. Αν δεν έχουν απελαθεί με ποιά αιτιολογία η Κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στην άμεση απέλασή τους;

Οι ερωτώντες Βουλευτές:

1. Δημήτριος Σταμάτης
2. Καράογλου Θεόδωρος
3. Βαγιωνάς Γεώργιος
4. Καραμανλής Αχ. Κωνσταντίνος
5. Δαβάκης Αθανάσιος
6. Κέλλας Χρήστος
7. Χαρακόπουλος Μάξιμος
8. Βούλτεψη Σοφία
9. Ανδριανός Ιωάννης
10. Κυριαζίδης Δημήτριος
11. Αντωνίου Μαρία
12. Καραμανλή Άννα
13. Κατσαφάδος Κωνσταντίνος
14. Παναγιωτόπουλος Νικόλαος
15. Σκρέκα Κωνσταντίνος
16. Μπουκώρος Χρήστος
17. Καββαδάς Αθανάσιος
18. Γιόγιακας Βασίλειος
19. Φορτσάκης Θεόδωρος
20. Δημοσχάκης Αναστάσιος
21. Δήμας Χρίστος
22. Βεσυρόπουλος Απόστολος
23. Γιαννάκης Στέργιος
24. Κακλαμάνης Νικήτα
25. Βορίδης Μαυρουδής
26. Καρασμάνης Γεώργιος
27. Βλάσης Κωνσταντίνος
28. Οικονόμου Βασίλειος
29. Καλαφάτης Σταύρος
30. Κεδίκογλου Συμεών
31. Βαρβιτσιώτης Μιλτιάδης
32. Γκιουλέκας Κωνσταντίνος

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και στον δημοσιογράφο Ξενοφώντα Ζηκίδη (05-04-2017)

Αρ. πρωτ.:

Θεσσαλονίκη, 5 Απριλίου 2017

Προς Υπουργό:

Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων

ΕΡΩΤΗΣΗ

«Υπό κατάρρευση το ΑΠΘ»

Σε πλήρη υποβάθμιση και κατάρρευση οδηγεί η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική την ανώτατη εκπαίδευση με χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η υποχρηματοδότηση απειλεί να τινάξει στον αέρα το πανεπιστημιακό ίδρυμα, καθώς τα ταμειακά διαθέσιμα του ΑΠΘ αγγίζουν το μηδέν με τις δαπάνες του να ανέρχονται στα 18,2 εκατ. ευρώ και τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού στα 12,05 εκατ. ευρώ. Οι πραγματικές ανάγκες του Πανεπιστημίου ανέρχονται στα 22 εκατ. ευρώ με μέρος των δαπανών του να καλύπτεται από την Επιτροπή Ερευνών. Σημειωτέον, ότι η μισθοδοσία του προσωπικού, εκπαιδευτικού και διοικητικού ανέρχεται στα 85 εκατ. ευρώ και γίνεται απευθείας από το κράτος.
Τα χρήματα, που λαμβάνει το ΑΠΘ δεν επαρκούν για τη συντήρηση και την αναβάθμιση των υποδομών του, καθώς η παλαιότητα των κτιρίων απαιτεί εκτεταμένες εργασίες συντήρησης. Αξίζει ασφαλώς να σημειωθεί η τεράστια προσπάθεια που καταβάλλει η διοίκηση του ΑΠΘ για τον εξορθολογισμό των δαπανών του ιδρύματος. Όμως χωρίς την παρέμβαση της πολιτείας η οικονομική κατάρρευση του ιδρύματος θα είναι αναπόφευκτη. Το αρμόδιο Υπουργείο οφείλει να διασφαλίσει τη στοιχειώδη χρηματοδότηση του δημοσίου πανεπιστημίου και να παρέχει ποιοτική ανώτατη εκπαίδευση. Σε διαφορετική περίπτωση τα πανεπιστημιακά ιδρύματα κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα.

Κατόπιν τούτων, ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

- Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί το αρμόδιο Υπουργείο, προκειμένου να ενισχύσει οικονομικά το ΑΠΘ και να μην οδηγηθεί σε κατάρρευση το πανεπιστημιακό ίδρυμα;

Αρ. πρωτ.:

Θεσσαλονίκη, 5 Απριλίου 2017

Προς Υπουργούς:

-Οικονομικών
-Οικονομίας & Ανάπτυξης

ΕΡΩΤΗΣΗ

«Σε έξαρση η παραοικονομία λόγω της υπερφορολόγησης»

Στη σφαίρα της παραοικονομίας αναγκάζονται να οδηγηθούν αρκετές επιχειρήσεις εξαιτίας της υψηλής φορολόγησης με αποτέλεσμα η φυγή τους στο εξωτερικό να είναι αναπόφευκτη. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε πρόσφατα ο ΣΕΒ, η χώρα μας φορολογεί τις επιχειρήσεις με φόρους σε κέρδη και διανεμόμενα μερίσματα, που μαζί με την ειδική εισφορά ξεπερνούν το 50%. Η υπερφορολόγηση των επιχειρηματικών κερδών σε συνδυασμό με το δυσμενές επιχειρηματικό περιβάλλον ευνοεί την παραοικονομία, δεν επιτρέπει την κερδοφορία και συνέπεια αυτών είναι μεγάλες επιχειρήσεις είτε να βάζουν λουκέτο, είτε να μεταναστεύουν στο εξωτερικό, είτε να λειτουργούν στα πλαίσια της παραοικονομίας.
Μάλιστα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις χωρίς προοπτική ανάπτυξης, εξαιτίας της υπερφορολόγησης βρίσκονται σε στασιμότητα και σε πλήρη χρηματοδοτική ασφυξία. Έτσι η αγορά εγκλωβίζεται σε περιορισμένης προοπτικής επιχειρηματικότητα, καθηλωμένη σε ένα αντιεπιχειρηματικό θεσμικό πλαίσιο, που ούτε ευκαιρίες προσφέρει, ούτε σε αύξηση της απασχόλησης οδηγεί. Οφείλει η Κυβέρνηση, αφού πρώτα ολοκληρώσει την πολύπαθη αξιολόγηση, που επίσης δυσχεραίνει την αγορά και το επιχειρηματικό περιβάλλον να επανεξετάσει το καθεστώς φορολόγησης των επιχειρήσεων και να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των στρεβλώσεων, που δημιουργεί η υψηλή φορολόγηση, που η ίδια επέβαλλε.

Κατόπιν τούτων, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

- Σε ποιες ενέργειες θα προβούν τα αρμόδια Υπουργεία, έτσι ώστε να σταματήσει το καθεστώς παραοικονομίας, που ευνοείται από την υπερφορολόγηση των επιχειρήσεων;

- Προτίθεται η Κυβέρνηση να επανεξετάσει το καθεστώς φορολόγησης των επιχειρήσεων και να δημιουργήσει ένα ασφαλές επιχειρηματικό περιβάλλον;

Συνέντευξη Θ. Καράογλου στον STAR 97,1 FM Κεντρικής Ελλάδας και στην εκπομπή "Ήρθε η ώρα", με την Όλγα Λαθύρη (05-04-2017)

Θεσσαλονίκη, 05 Απριλίου 2017

Αρ. Πρωτ.:

Προς Υπουργό:
-Υποδομών και Μεταφορών

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΘΕΜΑ: «Δικαίωμα χρήσης πινακίδων ΔΟΚ από επιχειρήσεις»

Από τις κατά τόπους Διευθύνσεις Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών, σε επιχειρήσεις που τηρούν τις προϋποθέσεις, χορηγούνται πινακίδες δοκιμαστικές (ΔΟΚ), οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους κατόχους, μέχρι να βρεθεί αγοραστής των μεταφορικών μέσων και προχωρήσει στις περαιτέρω ενέργειες (εκτελωνισμός, αγορά, κλπ).
Δικαιούχοι πινακίδων ΔΟΚ, σύμφωνα με τη νομοθεσία, είναι οι επιχειρήσεις:
1) Κατασκευαστών, εμπόρων και αντιπροσώπων πώλησης αυτοκινήτων ή μοτοσυκλετών
2) Αντιπροσώπων-προμηθευτών κρατικών Υπηρεσιών ή Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, που ενεργούν εισαγωγές οχημάτων απ΄ευθείας στο όνομά τους (των αντιπροσώπων κλπ)
3) Αντιπροσώπων και εμπόρων εισαγωγέων ή αντιπροσώπων και εμπόρων μη εισαγωγέων (μεταπωλητές και αγοραστές αυτοκινήτων από Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Υλικού , Μετοχικό Ταμείο Στρατού, κλπ)
4) Μεσολαβητών πώλησης αυτοκινήτων ή μοτοσικλετιστών με προμήθεια (εφόσον διαθέτουν μόνιμη επαγγελματική στέγη).
Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται, σύμφωνα με καταγγελίες κατόχων πινακίδων ΔΟΚ, καταλογισμός από την Ελληνική Αστυνομία πλήθους παραβάσεων σε οχήματα που φέρουν τις συγκεκριμένες πινακίδες, οι οποίες χαρακτηρίζονται άδικες, και οφείλονται, όπως υποστηρίζουν οι καταγγέλλοντες, τόσο στην ασάφεια της ισχύουσας νομοθεσίας που ισχύει εδώ και πολλά χρόνια, όσο και στην ελλιπή καταγραφή από τις Αρχές των πραγματικά δικαιούχων πινακίδων ΔΟΚ.

Κατόπιν τούτων ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

-Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη νόμιμη κυκλοφορία οχημάτων που φέρουν την πινακίδα ΔΟΚ;
-Από ποια νομοθεσία απορρέουν αυτές;
-Γίνονται έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχές για τη νόμιμη κατοχή και χρήση πινακίδων ΔΟΚ από επιχειρήσεις;
-Πόσες τέτοιες άδειες είναι σήμερα σε χρήση;