Μια τέτοια τραγωδία δεν έχει χρώμα...

Η Θεσσαλονίκη θρηνεί!
Ο θάνατος των 7 φιλάθλων του ΠΑΟΚ στο τροχαίο δυστύχημα στην Ρουμανία έχει συγκλονίσει τη χώρα. Ο πόνος και ο θρήνος είναι βουβός, καθώς όπου και αν στρέψεις το βλέμμα αντικρίζεις μάτια βουρκωμένα. 

Μια τέτοια τραγωδία δεν έχει χρώμα, όπως αποτυπώνεται στην πάνδημη θλίψη που έχει σκεπάσει την πόλη. Είμαι συγκλονισμένος από όσα συνέβησαν καθώς τα 7 παιδιά που έχασαν τη ζωή τους είναι παιδιά όλων μας. 

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, όλοι στεκόμαστε συμπαραστεκόμαστε στις οικογένειες των θυμάτων που δοκιμάζονται από την ανείπωτη απώλεια. 

Η σκέψη όλων μας είναι μαζί τους. Τα λόγια περισσεύουν... 

Ποτέ ξανά!

 Το σήμερα μιας γενιάς δεν μπορεί
να πριονίζει το αύριο της επόμενης

Τον Δεκέμβριο οι αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν κυρίαρχο θέμα στην πολιτική επικαιρότητα. 

Προέρχομαι από αγροτική οικογένεια, έζησα σε αγροτική περιοχή και γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να καλλιεργείς τη γη. Γι’ αυτό από την πρώτη στιγμή δήλωσα ότι κατανοώ την αγωνία των αγροτών, όπως αντιλαμβάνομαι και τη δύσκολη οικονομική θέση στην οποία έχουν περιέλθει λόγω των καθυστερήσεων στην καταβολή των ενισχύσεων και των αποζημιώσεων.  

Αντιλαμβάνομαι ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν ο τρόπος για να ακουστεί η φωνή τους και να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Νοικοκύρηδες άνθρωποι είναι που ανησυχούσαν και εξακολουθούν να ανησυχούν για το πώς θα ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και το απαιτητικό σήμερα.

Όμως το βασικό ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει όλους, μετά το τέλος των κινητοποιήσεων στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε με πειστικό τρόπο, είναι τι πρωτογενή τομέα θέλουμε. Αυτόν ακριβώς το σκοπό υπηρετούσε και η πρόταση που κατέθετα όλον αυτόν τον καιρό, μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις μου τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ότι χρειάζεται να χαράξουμε ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αναζωογόνηση του πρωτογενούς τομέα.

Η πρόταση για τη σύσταση διακομματικής επιτροπής, με διακομματικό προεδρείο, για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας κινείται αναμφίβολα στη σωστή κατεύθυνση, ώστε να εξετάσουμε από κοινού τα προβλήματα στον πρωτογενή τομέα. Είναι το πρώτο βήμα ώστε να συμφωνήσουμε όλα τα κόμματα της Βουλής στις απαραίτητες αλλαγές που πρέπει να γίνουν και οι οποίες θα δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις.
Άλλωστε, όπως ειπώθηκε, το σήμερα μιας γενιάς δεν μπορεί να πριονίζει το αύριο της επόμενης.